Het geslacht neophema duidt op een verzamelnaam van kleine platstaartparkieten uit Australië. Ze zijn alle herkenbaar aan de relatief lange staart. Met uitzondering van de bourkeparkiet zijn ze allen overwegend groen en hebben ze een blauwe vleugelboeg en voorhoofdsband. Alle vertegenwoordigers zijn snelle vliegers, leiden in hun leefgebieden een trekkend bestaan en brengen veel tijd door op de grond.
Het verschil in geslacht is gering behalve bij de turquoisine- en de splendidparkiet.

Voor een uitgebreide soortomschrijving verwijs ik naar de vele boekjes en literatuur die aan deze populaire vogels zijn gewijd. Met name de tweede herziene druk van NEOPHEMA'S en hun kleurmutaties, geschreven door Herman P.M. Zomer, wil ik hierbij niet onvermeld laten.

Deze groep is zo populair omdat het hele dankbare vogeltjes zijn waar relatief gemakkelijk mee gekweekt kan worden. Ook de vele mutaties, waar nu steeds nog nieuwe bijkomen, hebben bijgedragen aan de populariteit van de vogels. Het nadeel van deze vogels is dat ze erg vatbaar zijn voor allerlei ziektes en aandoeningen; Oogziekte, draaihalsziekte, worminfecties etc. etc.

Mijn interesse voor deze familie gaat vooral uit naar de splendidparkiet. Van deze prachtige soort heb ik enkele mutaties in de blauwserie. Persoonlijk vind ik de de violet witborsten een van de mooiste kleurslagen van de splendidparkiet. De violetsplendid is een van de laatste kleurmutaties. Deze vogels houd ik koppelgewijs in aparte vluchtjes. Van enkele kwekers krijg ik te horen dat ze goede kweekresultaten halen in broedkooien. Ik heb het zelf ook een jaar geprobeerd maar ben er inmiddels van overtuigd dat vogels met een redelijke staart moeten kunnen vliegen. In vluchtjes dus!